برای حضور هر انسانی در زندگیمان میتوانیم معنایی بیابیم؛ حتی اگر آن حضور در حد چند دقیقه باشد. تا چه برسد به انسانیهایی که سالها در زندگیمان حضور داشتهاند. البته ضرورتی نیست این کار را برای حضور هر کسی انجام دهیم. زیرا میتواند باعث فرسودگی ذهنیمان شود.
اما بعضیها میآیند (فارغ از ماندن یا رفتنشان) که ارزشهای بنیادینمان را زیر فشار آزمون قرار دهند. اینکه چه احساساتی را از چه عمقی در روان ما بیدار میکنند. یا بفهمیم به هر ارزش در چه سطحی پایبند هستیم و چقدر برایمان اهمیت دارند.
حتی اگر در آن آزمون، نمره قبولی هم به خودمان ندهیم، عمق واکنشمان به احساس و تجربه برآمده از آن ارتباط، باعث میشود خیلی چیزها دستگیرمان شود.
اینکه براستی چه کسی بودیم، چه کسی فکر میکردیم که بودیم و چه کسی قرار است باشیم و چه کسی خواهیم شد…
پایان/